अज्ञात प्रेमाची कहाणी....

मनानी हेरले

पाणी मुरले

दिवस फिरले

स्वप्न विरले

 

प्रेमाचा बंध फुटला 

धाकाचा वेत तुटला 

हक्कचा कंठ दाटला 

इच्छांचा सागर आटला

सुगंध विरला 

विश्वास हरला

गैरसमज भरला

मतभेद उरला 

भ्रांती पसरली

वचन विसरली 

उमेद ओसरली  

शांती उतरली

झाली उपेक्षा 

उरली नाही अपेक्षा

आता नको परीक्षा

सोडून दिली प्रतीक्षा

असच थोड प्रेमावरही, आवडलेलं

रोखले नयनत आसू,
मी शब्द ओठी रोखले.
पाहिले नाही तिला मी,
नजरेस माझ्या रोखले.
सांगुच का या संयमाला,
मी असा का सोसला ?
माहित होते मजला,
इंकार नसता सोसला....
                            वा. वा.